22 jun 2021

Rondetafels tegen racisme: preventie en sensibilisering

Op 22 juni vond in de Commissie Gelijke Kansen een thematisch panel in het kader van de assisen tegen racisme plaats, over preventie en sensibilisering. Verschillende externe sprekers waren uitgenodigd om hun visie en inzichten te delen. Lees hieronder Lotte haar tussenkomst. 

 

Allereerst bedankt aan de sprekers voor alle voorstellen en aanbevelingen. Ik heb niet genoeg tijd om op iedere spreker in te gaan, helaas, want iedere tussenkomst heeft zoveel reflecties teweeg gebracht. Maar ik heb het geluk dat Farida reeds uitvoerig bevragingen deed ten aanzien waar we #samensemble Groen en Ecolo voor strijden.

Wel wil ik meegeven dat ik blij ben dat we dieper zijn kunnen ingaan op het antisemitisme. De antiracistische strijd kent vele invalshoeken maar uiteindelijk is het doel hetzelfde; en samen staan we sterker. 

En Platform stop etnisch profileren; ik heb met aandacht jullie tussenkomst in de hoorzittingen van commissie Binnenlandse Zaken van eind 2020 nog eens gelezen, en overlegd met mijn collega Juan Benjumea-Moreno die samen met Hicham Talhi een actieve rol speelde en waaruit de voorgestelde moties in de diverse politieraden van Ecolo-Groen uit voortkwamen. Onze fractie heeft ook contact gehad met VUB-criminologe Inès Saudelli die het liever over discriminerend profileren zou hebben, aangezien gender en leeftijd ook een belangrijke factor zijn in deze problematiek. Korte vraag: wat denken jullie daarvan?

Door de vele vragen die al gesteld zijn aan jullie allen, krijg ik de kans om iets dieper in te gaan op mijn stokpaardje, de diversiteit en representativiteit in de media die me als voormalig filmmaker zeer nauw aan het hart liggen. Net zoals waarover je praat bestaat, geldt zeker ook dat wat je ziet, bestaat. In de media worden nog al te vaak stereotypen en clichés over gender, origine en wat wel en niet 'normaal' is, bevestigd en herhaald. Terwijl media juist een representatieve afspiegeling van onze diverse samenleving zouden moeten zijn, voor én achter de schermen. En dat we moeten strijden in een meer dan kwetsbaar tijdperk is een feit dat we zeer au serieux moeten nemen. Dat Hongarije een wet aannam waar men homoseksualiteit niet meer mag promoten, kunnen we als grote erkenning zien van het feit dat dat wat we zien effectief invloed heeft op de normalisering en erkenning van de verschillen die in onze samenleving bestaan en proactief omarmd moeten worden. 

Bruzz liet ons in een toelichting vorige week weten dat ze eraan werken, maar dat ze er nog niet zijn. Zowel representatie in hun gelederen als in de inhoud die ze brengen. Hun bewustzijn hierrond is alleszins lovenswaardig en ik juich hun proactieve en begeleidende acties enorm toe. Voor de rest zie ik enkel cijfers over het Vlaams beleid en dan kunnen we met de cijfers die we over Brussel kennen nu al weten dat de beelden van onze nationale zenders niet overeen zullen komen met de diversiteitsrealiteitcijfers van Brussel.  

Uit de diversiteitsmonitor van de VRT van 2020 blijkt dat nieuwe Vlamingen slechts 8,4% van de tijd in beeld komen, vrouwen 41,4% en mensen met een handicap slechts 1,5%. Dit gaat dan enkel over de VRT, commerciële omroepen houden nauwelijks bij hoe het met diversiteit in hun programma's zit, en dit onderzoek zegt bovendien niets over de manier waaróp personen of groepen in de media worden neergezet. En in beeld komen is nog niet in beeld spreken.

Er is de Bedcheltest voor films, een informele test die gebruikt kan worden om fictie te testen op seksisme. Een film slaagt voor de test als er minstens twee vrouwelijke personages in voorkomen met een naam, die met elkaar spreken over een ander onderwerp dan het onderwerp 'mannen'. We zouden best ook zo'n test op diversiteit moeten verzinnen en toepassen. 

De Vlaamse Jeugdraad hield een bevraging over representatie in de media, en daaruit bleek dat jongeren zichzelf vandaag niet altijd herkennen in de Vlaamse media. Ze willen meer diversiteit én diverse stemmen zien en horen. Ik citeer: "als je jezelf niet ziet in de media, is het alsof je stem er niet toe doet in de samenleving".
De Vlaamse Jeugdraad adviseerde onder andere om schadelijke reclame met stereotype rolverdeling te verminderen, afspraken te maken met hogescholen en universiteiten om ervoor te zorgen dat er in de media-opleiding aandacht gaat naar beeldvorming en referentiekaders, en de databank van experten die aan het woord komen te verbreden. 

Naar aanleiding van de aanbevelingen lanceerde de Vlaamse Jeugdraad in 2020 de campagne #KijkNaarOns. Meneer Derinoz; bent u bekend met de aanbevelingen van de Vlaamse Jeugdraad en hoe staat u ertegenover?

Buiten het journalistieke dient ook de content die de media biedt bekeken worden. Wat mijnheer Derinoz zegt betreffende de psychologische community vorming, dus dat je uit je luie zetel je een deel kan voelen van een maatschappij, dus hoe meer die representatief is voor Brussel, hoe meer je je ook in het samen leven in die Brusselse diversiteit zal kunnen vinden. Dus even overstappen naar de content op TV en de makers hiervan. In de cinemasector ontstaan er groepen zoals #represent en Wanda die van zich laten horen op de filmfestivals, in het VAF en in de beleidskamers. Want daar waar storytelling gebeurt, krijgen we ook vaak niet alle verhalen te zien. Ik geloof dus enorm in een proactief beleid.

En dat kan dan ook weer alleen als je in de cockpit, bij de 'decision makers' ook de verschillende perspectieven binnenkomen. Alleen zo kunnen blinde vlekken echt aangepakt worden. En we kunnen in Brussel op veel plaatsen nog tanden bijsteken! Een bijzonder actueel voorbeeld is het vreemde en zeer opmerkelijke nieuws van gisteren dat er blijkbaar een nieuwe, vrij jonge directrice van Poolse origine, gekozen werd om het nieuwe culturele walhalla van Brussel artistiek te leiden door de jury maar dat ze haar vergezellen door een oudere witte establishment man. Het lijkt wel een slechte B-film, de nieuwe frisse wind, gemuilkorfd door more of the same. We kennen er het fijne nog niet van, de informatie die de pers ter beschikking stelde is nog zeer minimaal, maar ik zal dit verder bevragen en opvolgen. Want we horen in deze hoorzittingen dat de storytelling van onze maatschappij heel dringend een heuse transitie nodig heeft ten aanzien van representatie, participatie en toegang. De "deconstruction des stereotypes" die voor mij en vele sprekers zoals mevr Kouablan, zo belangijk is, begint bij de allesomvattende beeldvorming en degenen die bepalen welke beelden de Brusselaars  te zien krijgen.

"La manque de recherche"  is zeer duidelijk, er zijn te weinig cijfers. Ik heb vorig jaar reeds cijfers opgevraagd over de representatie bij Screen.Brussels en zal dit blijven doen bij alle contentmakers, ik wil dat deze belangrijke objectiveringen ook in onze aanbevelingen komen bij het eindrapport van deze racisme hoorzittingen. Enkel met nulmetingen kunnen we de impact van proactieve acties nadien meten.

 

Meer informatie over de rondetafels tegen racisme, de panels, sprekers en presentaties is te vinden op de website van het parlement.

Cookies op groen.be

Groen gebruikt functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om de website goed te laten functioneren. Deze cookies verwerken geen persoonsgegevens en hier is geen toestemming voor nodig.

Als je daarvoor toestemming geeft, maken we ook gebruik van marketingcookies. Die stellen ons in staat om de website beter af te stemmen op jouw voorkeuren.

Je kunt je instellingen altijd weer wijzigen op de pagina over de cookies.

Voorkeuren aanpassen
Alle cookies accepteren