29 apr 2021

Tussenkomst opening assisen racisme

Op 29 april hield het Brussels Parlement de openingszitting van een reeks rondetafelgesprekken over de bestrijding van racisme. Verschillende middenveldorganisaties namen het woord, en ook Lotte sprak het halfrond toe namens de Groen fractie. Lees hieronder haar tussenkomst.

 

Woede is een mechanisme om de pijn die we hebben niet te moeten voelen.

En we zien veel woede rond ons. En het neemt vormen aan waar we niet altijd van houden. Rodeos aan het Atomium. Vreselijke vandalisme na de Black Lives Matter betoging, agenten in functie die hun boekje te buiten gaan. Voor de individuele pijn hebben we al pleisters. Maar de structuren achter deze pijn moeten blootgelegd en aangepakt.  

We zijn allen mensen, we kunnen dingen aangeleerd krijgen én we kunnen zaken afleren. En woede is daarbij enorm waardevol. Woede gidst ons naar daar waar het pijn doet. Het toont ons als beleidsmakers de weg naar achterliggende noden & diepmenselijke behoeftes. Het geeft aan waar medemensen ten diepste geraakt zijn. David Van Reybrouck sprak van woede als een knipperlichtje op het dashboard.

Racisme doet pijn.

Racisme zit reeds eeuwenlang in onze structuren gebakken, een export-import van de geschiedenis van macht.

En het is een pijn die niet went, omdat ze onmenselijk is.

Al die eeuwen, in al die landen, al die mensen, al die situaties, al die opmerkingen, al die ontnomen kansen, al die bergen bergen pijn. Veroorzaakt door een systeem, vol bewuste en vaker nog onderbewuste vooroordelen. Implicit bias.

En de oplossing is eigenlijk zo simpel dat het weer pijn doet.

Het komt er eigenlijk op neer dat we de macht moeten herverdelen. En daar is misschien wel te veel politieke ‘guts’ voor nodig.  

Ook menselijk, individueel weten we allemaal dat het lastig is om bepaalde voorrechten af te staan. Dat weten zelfs de eerstgeboren als er een broertje of zusje aankomt.

Maar terug terug macro-niveau. Het bruto nationaal product, een systeem dat de grote kapitalistische wereldmachten globaal hebben uitgesmeerd,  moet nu even globaal evolueren naar een systeem vol herverdeling en zorg voor mekaar en voor onze gedeelde wereld. Een systeem dat zelfs rekening moet houden met herstelbetalingen.

Terug kunnen we niet, wel samen voorwaarts.

Ik geloof in een Bruto Nationaal Welzijn. Ik geloof in een wereld vol collectieve actie met solidariteit als basisprincipe. Waar de focus ligt op het maatschappelijk belang boven eigenbelang. 

Ik blijf het zo vreemd vinden dat zovelen niet beseffen dat het maatschappelijk belang ook een vorm van eigenbelang is. Heel de samenleving verliest wanneer door racisme massa’s talent en potentieel onderbenut blijft. Heel de samenleving verliest als we van mekaar niet leren. Tientallen studies wijzen uit dat diverse teams tot krachtigere resultaten komen. Meerdere perspectieven, rijkere en volledigere antwoorden kunnen bieden op complexe uitdagingen.

En laten we niet vergeten, wanneer mensen niet kunnen dromen, sterven ze ook van binnen. Een maatschappij vol levende doden is niet wat we willen.

Op deze enorme basispremisse zullen we hier regionaal met onze hoorzittingen van racisme een serieuze steen moeten verleggen. En die zo verleggen dat ie past in een doeltreffend plan in optimale samenwerking tussen de federale, gewestelijke en gemeenschapsregeringen om racisme en discriminatie in kaart te brengen en aan te pakken. Met wetgeving én slagkrachtige instrumenten. 

Wat Groen betreft “racismebestrijding in all policies”!

Cookies op groen.be

Groen gebruikt functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om de website goed te laten functioneren. Deze cookies verwerken geen persoonsgegevens en hier is geen toestemming voor nodig.

Als je daarvoor toestemming geeft, maken we ook gebruik van marketingcookies. Die stellen ons in staat om de website beter af te stemmen op jouw voorkeuren.

Je kunt je instellingen altijd weer wijzigen op de pagina over de cookies.

Voorkeuren aanpassen
Alle cookies accepteren