01 dec 2020

Vraag aan de Staatssecretaris: intersectionele agressie in de openbare ruimte

In de Commissie Gelijke Kansen van 1 december vroeg Lotte aan Staatssecretaris Ben Hamou om maatregelen te nemen tegen intersectionele agressie en discriminatie in de openbare ruimte. Lees hieronder haar vraag. 

 

Na de voorvallen met vrouwelijke fietsers vorige maand, deed zich begin november (DSBruzzBruzz) een nieuw schrijnend incident voor dat de urgentie van de aanpak tegen kruispuntagressie en van het opzetten van een communicatie- en sensibiliseringscampagne rond het melden van discriminatie op scherp stelt. 

Twee fietsende vrouwen werden slachtoffer van verkeersagressie en alsof dit nog niet voldoende was, werden ze in het politiecommissariaat niet omringd met de zorg die je zou verwachten na het slachtoffer geweest te zijn van geweld. Zo werden ze niet omkaderd in hun eigen taal en werden ze samen met de daders in één ruimte ondervraagd. De zaak wordt in Anderlecht op de voet gevolgd en het parket doet zijn werk.

Ik wend me tot u als Staatssecretaris van Gelijke Kansen omdat slachtoffers nog minder kansen krijgen als de aanpak versnipperd is en de verkeersagressie bij mobiliteit, de politionele feiten bij Binnenlandse Zaken en zorgverlening bij Welzijn en Gezondheid behandeld zou moeten worden.

We hebben steeds vaker te maken met kruispuntdiscriminatie én kruispuntagressie. 

Drie elementen komen terug:

  1. Het toenemend gevoel van straffeloosheid bij (vaak intersectionele) agressie in de stad

    Ik zie een link tussen de straffeloosheid, het ondermijnen van empathie en de anonimiteit die we op digitale kanalen zien, die verzilverd worden in bruut geweld in de vaak even anonieme openbare ruimte van onze grootstad. En dat geweld richt zich vaak tegen de meest kwetsbaren. Zoals kruispuntdiscriminatie moet er specifieke aandacht komen voor kruispuntagressie. Je bent kwetsbaar als fietser tegenover een gemotoriseerd zwaar voertuig, je bent kwetsbaar alleen op pad, je bent kwetsbaar als vrouw of als persoon die niet in het 'plaatje' past van wie of wat op welke plaats geacht wordt te zijn. De schaamte voorbij. Vroeger was het een blaam op je machisme als je een zwakkere aanviel. Nu slaan mannen op het gezicht van een vrouw omdat ze hun plaats in de stad opnemen? De stad die gemaakt werd op maat van een man in een wagen.

  2. Het gevoel als slachtoffer niet gesteund te worden door de openbare ordediensten

    De woordvoerder van de politiezone Brussel Hoofdstad Elsene gaf reeds aan dat we een zeer groot dark number hebben in aangiftes van verkeersagressie. En volgens het Regenbooghuis is er nog altijd een hele grote onderrapportering wat betreft homofoob of transfoob geweld. Veel mensen durven niet naar de politie te stappen, ze vrezen dat het erger wordt of dat ze toch niet geholpen zullen worden. En dit laatste werd pijnlijk duidelijk in het relaas van Tina en Romi, de recente slachtoffers.

  3. Hulp van de omstaanders

    We zien dat de hulp aan de medemens niet als vanzelfsprekend wordt ervaren. Nochtans weten we vanuit slachtofferzorg dat het herstelbevorderend is wanneer je bij een brute aanval op je lijf én je persoonlijke integriteit gesteund wordt en je gesteund hebt gevoeld.

Ik heb de volgende vragen voor u:

  • De agressies blijven komen. En blijven toenemen. Bij veel agressie merken we een kruispuntagressie. Krijgt dit fenomeen een plaats in uw beleid? Volgens het Regeerakkoord zou u alleszins projectoproepen lanceren om innovatieve maatregelen, acties en instrumenten ter bestrijding van discriminatie uit te werken en te evalueren, gericht op specifieke fenomenen waaronder intimidatie op straat en doelgericht geweld tegen de LGBTIQ-gemeenschap. Kunt u meer vertellen over planning voor deze projectoproepen, met name die rond het bestrijden van geweld in de openbare ruimte. Bestaat er reeds een timing om dit te implementeren?  Want dit zou noodzaak en plan perfect kunnen verbinden.

  • Het Regeerakkoord zegt dat de Regering steun zal verlenen aan de verenigingen die slachtoffers van racisme en discriminatie op haar grondgebied begeleiden. Zitten hier clausules in vervat die maken dat individuele slachtoffers hun weg naar die organisaties leren kennen? In vele situaties zullen slachtoffer de energie ontbreken om zelf op zoektocht te gaan. En indien je je gediscrimineerd wordt door de hulpdiensten dan ben je nog verder van huis. 

  • Waar ziet u de plaats voor een campagne rond het helpen van kwetsbare medemensen in de publieke ruimte? Ik verwijs u naar de zeer mediagenieke en aanwezige campagne van Amsterdam KOM OP GRIJP IN, waar de nadruk ligt op de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid van onze maatschappij.

 

Het volledige verslag van de discussie en het antwoord van de Staatssecretaris zijn hier te lezen. Er verscheen ook een artikel in Het Laatste Nieuws over Lotte haar vraag.

Cookies op groen.be

Groen gebruikt functionele en analytische cookies die noodzakelijk zijn om de website goed te laten functioneren. Deze cookies verwerken geen persoonsgegevens en hier is geen toestemming voor nodig.

Als je daarvoor toestemming geeft, maken we ook gebruik van marketingcookies. Die stellen ons in staat om de website beter af te stemmen op jouw voorkeuren.

Je kunt je instellingen altijd weer wijzigen op de pagina over de cookies.

Voorkeuren aanpassen
Alle cookies accepteren